2009, de wereld in crisis en Europa en Nederland voelen de gevolgen aan de lijve. Maar ja, schuld of niet, managers zullen ermee moeten werken. Èn ze zullen er wat aan moeten doen! Nu streven veel managers ernaar leiders te zijn, die zich richten op de problemen op te lossen. Daar is op zich niets mis mee ze zijn er ook voor aangenomen, maar het betekent dat ze zich vooral concentreren op fouten, op onderpresteren en op negatieve zaken. Echt inspirerend is dat niet. Bovendien fouten herstellen, wil vaak zeggen dat de middelmaat de norm wordt. Iemand die slecht fietst, zal nooit de tour winnen, fouten uit Vista halen betekent nog niet dat het een alternatief wordt voor XP en alleen de hypotheekrente afschaffen zorgt evenmin voor een gezonde woningmarkt.

In tijden van crisis heeft het management de mond vol van samen op de blaren zitten en dus vragen TNT-post (maart 2009), British Airways (mei 2009) en Avebe (juli 2009) offers van hun personeel. En werkt dat? Vergeet het maar, het zorgt alleen maar voor meer spanning en nog slechtere prestaties. Zou het anders kunnen? Het antwoord is ja. En het is ook niet moeilijk en al vaker met succes toegepast. Het gaat om aandacht, medeleven, begrip en werken met de positieve krachten in de organisatie. Het gaat erom aandacht te geven aan uitzonderlijk presteren, aan bijzondere medewerkers en daarop voortbouwen, erover communiceren, de effecten ervan goed zichtbaar maken, succes vieren en saamhorigheid creëren. Maar goed, dat weten we in ons hart ook wel, maar hoe doet u dat in tijden van crisis. Wel, Kim Cameron vertelt dat in dit boek. En hij doet dat op een praktische, begrijpelijke en direct toepasbare manier, met voorbeelden uit de Verenigde Staten en uit Nederland.