Honing uit de rots is een in drukwekkend boek van Hermann Hartfeld met getuigenissen van vervolgde christenen uit de voormalige Sowjet-Unie. 
Hermann Hartfeld, die zelf jarenlang in Russische kampen gevangen zat, laat in dit boek anderen aan het woord om te vertellen van het lijden dat zij ondergingen omwille van hun geloofsgetuigenis en gehoorzaamheid aan het Evangelie van Jezus Christus.
De lezer ontmoet medemensen, mannen, vrouwen en zelfs kinderen, die 'ondanks geraffineerde beproevingen, ondanks hun natuurlijke drang tot zelfbehoud, ondanks het steeds weer moeten zoeken naar een begaanbare weg, staande zijn gebleven en zelfs anderen voor het Evangelie wisten te winnen. Christenen van allerlei kerkelijke gezindte en uit alle delen van de Sowjet-Unie. Zij allen bevestigen in hun getuigenissen de kracht van Christus' belofte: "Zie, Ik ben met u, al de dagen, tot aan de voleinding der wereld."
Anne van der Bijl zegt in zijn ten geleide o.m.: "We weten zo weinig over de diepe Godservaringen, over het lijden en de overwinningen van die vele, vele gelovigen die de prijs betalen voor onze vrijheid. Ik weet wel dat wij, als buitenstaanders, er in de loop der jaren wat over geschreven hebben, maar we hoorden het nooit uit hun eigen mond. Dat is nu eindelijk wel gebeurd.
Daarom is dit boek een documentaire, hoewel het leest als een boeiend avonturenboek. Je schiet al lezend in de lach, en dan plotseling vecht je tegen je tranen. Niet doen; laten er maar wat tranen op deze bladzijden vallen. Het is de grootste eer die we kunnen geven aan hen wier leven, lijden en liefde in dit boek beschreven staan. Het is ook ons leven. Zij immers vormen, tesamen met ons, het lichaam van Christus, en dat is niet verdeeld. .. Daarom moet u dit boek lezen, biddend lezen, met een open hart lezen. En dan zeggen: 'Heere, wat wilt U dat ik doen zal?' In het antwoord zal in elk geval Hebreeën 13:3 voorkomen."