HET TROOSTRIJK

Het geloof in de maakbaarheid van natuur en samenleving is niet meer vanzelfsprekend. Met techniek en wetenschap is veel bereikt. Toch schieten we tekort in het oplossen van problemen als werkloosheid en etnisch geweld. We beseffen dat eindigheid en onvolmaaktheid ons meer bepalen dan gedacht.

Voor de ervaring van onze eindigheid is meer ruimte gekomen. Mensen verlangen ernaar hun eindige bestaan leefbaar, en de onvolmaakte wereld bewoonbaar te maken. Mensen gaan op zoek naar vertroosting. Volgens de filosoof Cornelis Verhoeven heeft dit verlangen naar troost uiteindelijk niets te maken met incidenteel verdriet, maar gaat het om de menselijke conditie van onvolmaaktheid en lijden.

Mensen zoeken troost in bijvoorbeeld schoonheid, of herontdekken religie als bron van vertroosting. Het zijn antwoorden op indringende vragen van deze tijd. Bieden kennis en inzicht ons troost? Is televisie een eigentijdse vertrooster? Zijn er nog andere wegen om troost te vinden?

Hoe kan een gerichtheid op troost - als erkenning van onze eindigheid - een aanvulling bieden op de cultuur van techniek en beheersing? Dat is de vraagstelling van waaruit in deze bundel theologen, filosofen en andere deskundigen aan het woord komen. Laat u vertroosten door hun kennis en inzicht.

Deze boeiende uitgave is voortgekomen uit de gelijknamige reeks lezingen die de Thomas More Academie in zes steden organiseerde.