Met boeken als Een zuil in de mist (1980) en Louis Couperus, een biografie (1987) heeft Frederic Bastet een hoofdrol gespeeld in de Couperus-revival van de laatste vijfentwintig jaar. Tal van nieuwe gegevens over het leven en het werk van de beroemdste Haagse auteur zijn door hem ontdekt en als de stukjes van een legpuzzel tot een samenhangend beeld gemaakt. De huidige populariteit van Couperus en de visie op zijn persoon en werk zijn in hoge mate bepaald door het onderzoek van Bastet. Ineen even heldere als fijnzinnige stijl heeft hij nieuwe en verrassende portretten geschilderd van de vader van Couperus, de mysterieuze vriend 'Orlando' en andere personen uit de omgeving van de schrijver. De biografische achtergrond van romans als Eline Vere, Metamorfose en De boeken der kleine zielen zijn voor het eerst door hem belicht.

Na het verschijnen van de biografie is Bastet doorgegaan met het houden van lezingen en het publiceren van artikelen over Couperus. Zo ontdekte hij een aantal onbekende brieven van Couperus, die hij in twee publicaties toelichtte. Als eerste vestigde hij de aandacht op de bronnen van Couperus' vroege poëzie en op de invloed van Couperus' zwager Gerard Valette op De stille kracht. Voor zeven romans van Couperus schreef Bastet toelichtende nawoorden en hij gaf in de loop van de jaren verschillende aanvullingen op de biografie.

Ter gelegenheid van de vijfenzeventigste verjaardag van Bastet zijn deze verspreide publicaties over Couperus bijeengebracht. De bundel Al die verloren paradijzen... is net als Een zuil in de mist verrassend gevarieerd en getuigt opnieuw van een grote bewondering voor Couperus. Als geen ander weet Bastet de wereld van Louis Couperus op te roepen en inzicht te geven in het onvergankelijke werk van de Hagenaar.