Op een familiefeest kwam ik toevalligerwijze met juffrouw Van Essen in gesprek over de bevrijding en alles, wat er mee samenging. En toen hoorde ik voor de eerste maal iets, van 't geen zij gedaan hadden in de afgelopen jaren. Mijn belangstelling was gewekt. Gaarne wilde ik meer horen over het werk, wat zij gedaan hadden en daarom ben ik verscheidene avonden bij de familie Van Essen geweest en heb hen er alles over laten vertellen.



Ongetwijfeld zijn er velen in ons vaderland geweest, die eveneens het hunne er toe hebben bijgedragen, om de vele levens te redden, doch omdat dit zich in ons dorp heeft afgespeeld, leek het me interessant toe, om de "lotgevallen" van deze familie te beschrijven, opdat anderen, die niet met de familie in aanraking kwamen, ook iets van dit werk zouden vernemen.

In de zomer van 1944 kocht ik in Oosterbeek deze tekst: ‘Verbergt de verdrevenen en meldt den omzwervende niet’. Ik had juist even te voren in een illegaal blaadje gelezen, dat deze tekst die overigens niet zo bekend is, doch buitengewoon van toepassing was op die tijd, in de handel was gebracht, doch natuurlijk prompt verboden werd door onze "beschermers". Als één gezin deze tekst in praktijk heeft gebracht, is het toch zeker wel de familie Van Essen geweest en daarom koos ik deze woorden als motto voor dit werkje. Vele omzwervenden en verdrevenen zullen hun hele leven wel telkens in grote dankbaarheid terug denken aan hetgeen de familie Van Essen voor hen heeft gedaan in die bange jaren van 1940 tot 1945.