Nederlandse en Engelse tekst.\n\nThe sexually charged works of Louise Bourgeois and Hans Bellmer reveal remarkable parallels, even though the artists never actually met. Louise Bourgeois (1911-2010) skeptically examined the traditional image of women, Hans Bellmer (1902-1975) created in the puppet an idea woman in which all his desires and fantasies are reflected. This publication establishes for the first time a dialogue between two artists, which are marked by the views of a male and female artist, respectively, as well as by personal obsessions and desires.\n\nDe seksueel beladen werken van Hans Bellmer (1902-1975) en Louise Bourgeois (geboren in 1911) vertonen opmerkelijke parallellen. Hoewel hun levenslopen zich in het Parijse surrealisme kruisten, hebben Hans Bellmer, die in 1938 uit het nationaalsocialistische Berlijn naar Parijs vluchtte, en Louise Bourgeois, die in datzelfde jaar van Parijs naar New York trok, elkaar nooit persoonlijk ontmoet. Beide brachten hun oeuvre in grote terug-getrokkenheid tot stand, voor ze op latere leeftijd bij een breder publiek bekend werden. Na eerder al te gast te zijn geweest bij de Collectie Scharf-Gerstenberg, onderdeel van de Staatliche Museen te Berlijn (24 februari tot 15 augustus 2010), zal het Gemeentemuseum Den Haag nu eveneens meer dan 70 sculpturen, tekeningen en foto's van beide kunstenaars samenbrengen in een tentoonstelling, en ze met elkaar in dialoog laten treden. Onder de titel Double Sexus staan poppen en prothesen tegenover elkaar, antwoorden verleidende blikken op uitdijende vormen. Vrouwelijke fantasieën en mannelijke angsten, de dubbelzinnigheid van al wat geslachtelijk is en de samenhang van erotiek en schepping behoren tot de centrale thema's van de tentoonstelling. Een apart zaaltje is gewijd aan Hans Bellmers illustraties bij George Batailles Histoire de l'oeil, begeleid door actuele werken van Louise Bourgeois uit het jaar 2009.\nLudion verzorgt de catalogus, waarin de werken van Bellmer en Bourgeois optimaal tot hun recht zullen komen. Met tekstbijdragen van Catherine Millet en Henry Miller, volledig in de lijn van het thema en de sfeer van de kunstwerken, en in hun onvolprezen stijl.