Prins Maurits, zoon van Willem de Zwijger, was tijdens zijn leven beroemder dan zijn vader. In heel Europa werd hij geëerd om zijn roemruchte overwinningen. Van zijn privé-leven was veel minder bekend. Ongetrouwd stierf hij in 1625, zijn erfenis nalatend aan zijn zeventien jaar jongere broer Frederik Hendrik.

Thera Coppens neemt in deze geromantiseerde biografie de draad op van het verhaal dat zij in de roman De vrouwen van Willem van Oranje bij de moord op de prins in Delft, 1584, afbrak. We krijgen in deze roman een beeld van de Zestiende Eeuw en de dageraad van de Gouden Eeuw. Zij beschrijft de wanhopige situatie van het land, de desastreuze regering van Leicester, Maurits' vorming tot militair, zijn successen, van het turfschip van Breda tot de belegering van Nijmegen, Coevorden en Groningen en de Slag bij Nieuwpoort, die hem tot een held maakte.

Dankzij jarenlange studie is de schrijfster ook in staat het privé-leven van Maurits te beschrijven. Zijn trouwe levensgezellin Margaretha van Mechelen, die hem 25 jaar liefhad zonder ooit zijn vrouw te worden, hun kinderen, maar ook liefdes met een dochter van een klokkenmaker of van een molenaar, spelen een rol in dit meeslepende boek. Er wordt verhaald over de enthousiaste samenwerking met de geleerde Simon Stevin, over de terugkeer van de tragische figuur van Philips Willem, de oudste zoon van Willem de Zwijger, over de omgang en het conflict met Van Oldenbarnevelt. We leren Maurits kennen in zijn omgang met zijn zusters, hun echtgenoten en kinderen en met zijn stiefmoeder Louise de Coligny, die doet wat ze kan om de kinderen van Oranje onderling te verzoenen, totdat het zwaard neervalt op de nek van Van Oldenbarnevelt; dan trekt zij zich verbitterd terug in Frankrijk. De twee zonen van Van Oldenbarnevelt staan Maurits naar het leven. Overal breekt de laster en de haat uit rond de unieke zoon van Anna van Saksen en Willem van Oranje.