Wat gebeurde er in de jaren na de Tweede Wereldoorlog om een democratische revolutie te creëren in de westelijke helft van Europa? In Western Europe’s Democratic Age geeft Conway een innovatief nieuw verslag van hoe een stabiel, duurzaam en opmerkelijk uniform model van parlementaire democratie ontstond in West-Europa. Op basis van een breed scala aan bronnen beschrijft Conway hoe de naoorlogse democratische orde in West-Europa werd opgebouwd door elitaire, intellectuele en populaire krachten. Veel meer dan het gevolg van de nederlaag van het fascisme en de afwijzing van het communisme, berustte deze democratische orde op algemeen mannen- en vrouwenkiesrecht, maar ook op nieuwe vormen van staatsgezag en nieuwe politieke krachten – voornamelijk christelijke en sociaaldemocratische – die democratische waarden omarmden. Bovenal kreeg het de steun van het volk, voor wie democratie een nieuw model van burgerschap bood dat de aspiraties van een meer welvarende samenleving weerspiegelde. Deze democratische orde hield echter geen stand. De hiërarchieën van klasse, geslacht en ras, die haar aanvankelijk haar kracht gaven, en de spanningen van dekolonisatie en sociale verandering leidden tot een explosie van eisen voor meer democratische vrijheden in de jaren 1960, en tot de veel meer betwiste democratische politiek van Europa aan het eind van de 20e eeuw. Western Europe’s Democratic Age is een meeslepende geschiedenis die niet alleen nieuw licht werpt op het verleden van de Europese democratie, maar ook op de onopgeloste kwestie van haar toekomst.