Walter Proska, een 28-jarige soldaat in het Duitse leger, heeft zojuist verlof gehad en is op weg naar zijn eenheid aan het front. Als de trein stopt in Prowursk vlak voor de uitgestrekte moerassen van Rokitno vraagt een jonge vrouw, Wanda, om hulp. Ze heeft een kruik bij zich met de as van haar broer die ze naar zijn weduwe in het volgende dorp zegt te willen brengen. Walter, die op slag door Wanda betoverd is, helpt haar zijn wagon binnen.

Maar de trein bereikt het dorp niet. Wanda moet vluchten voor een patrouille en de trein loopt op een mijn die partizanen daar gelegd hebben. Walter overleeft de aanslag en gaat deel uit maken van een handjevol soldaten dat onder leiding van een onberekenbare korporaal de partizanen - die in de uitgestrekte moerassen kat en muis spelen met de Duitsers - moet zien te overleven. Als Walter tijdens een patrouille Wanda weer tegenkomt, is dat het begin van een (liefdes)geschiedenis waarbij Walter geconfronteerd wordt met zichzelf en zijn geweten.

DE OVERLOPER is de tweede roman van Siegfried Lenz die pas na zijn dood werd ontdekt en in 2016 voor het eerst werd uitgebracht. De ontdekking bleek een sensatie en van het indrukwekkende boek werden meer dan 100.000 exemplaren in Duitsland verkocht. Net zoals later in DUITSE LES vertelt meester­verteller Lenz op de voor hem kenmerkende wijze ook in deze roman een meeslepend en universeel verhaal over een individu dat verwikkeld is in de strijd tussen loyaliteit en geweten, liefde en verraad.

---

Siegfried Lenz (1926-2014) was een Duitse schrijver en journalist. Samen met Heinrich Böll en Günter Grass werd hij in Duitsland gerekend tot de naoorlogse Grote Drie. Hij ontving vele literaire prijzen, waaronder de Vredesprijs van de Duitse Boekhandel in 1988. ‘Deutschstunde’ is een van zijn bekendste werken en is naar het Nederlands vertaald als ‘Duitse les’. Lenz werd vooral beïnvloed door Ernest Hemingway en William Faulkner. Hij had een conventionele verhalende stijl die doet denken aan de verteller van de 19e eeuw.

Siegfried Lenz was een zoon van een douanier en op 13-jarige leeftijd kwam hij bij de Hitlerjugend, waarna hij in 1943 als soldaat bij de marine ging. Hij deserteerde vervolgens, omdat hij weigerde een opstandige medesoldaat neer te schieten. Na de oorlog studeerde Lenz Engels, literatuurwetenschap en filosofie in Hamburg. In 1948 ging hij als journalist aan de slag bij de krant Die Welt. Maar toen zijn eerste roman ‘Es waren Habichte in der Luft’ in 1951 verscheen, nam hij bij de krant ontslag zodat hij fulltime kon schrijven. Juni 2014 richtte Lenz een stichting op in Hamburg, die Lenz’ werk wetenschappelijk bestudeerd en jaarlijks de Siegfried Lenz prijs uitreikt. Naast 14 romans schreef Lenz ook theaterstukken, essays en andere werken.