Om deze studie nu al iets dichterbij te halen.
'In dit achtste boek gaat het primair om het bepalen van de 'formele' voorwaarden voor het gesprek tussen kerk en Israël. De auteur heeft niet zozeer de inhoud als wel de gestalte van dit gesprek op het oog. In de meest pregnante zin is het een gesprek met God. Daarom ok behoort het een wezenlijk kenmerk van de kerk te zijn.
Zijn inzichten hierover baseerde de schrijver op de the-anthroprologie van Martin Buber.

In "Opent de poorten" wordt eerst aan de hand van "Fundamenten en Perspectieven van belijden" (1949), de totstandkoming van de kerkorde van de Nederlandse Hervormde Kerk van 1951 en de vervolgens daarin ingevoerde wijzigingen, de ontwikkeling van een Nederlandse "Israël-theologie" geschetst.
Gangmakers waren hier resp. K.H. Miskotte en A.A. van Ruler.
Vervolgens biedt de auteur een godsdienst-filosofische oriëntatie waarin de reacties van Karl Barth en Martin Buber op de crisis in het denken van de negentiende eeuw worden geanalyseerd. In dit verband worden enkele christelijke posities ter discussie gesteld. Speciale aandacht krijgt het hoofdwerk van Buber "Ich und Du".
In een derde hoofdstuk traceert de schrijver aan de hand van het boek Ruth de verhouding en de rangorde waarin de partners in het gesprek tot elkaar staan.
Tenslotte worden in grote lijnen de basisvoorwaarden aangegeven waaronder het gesprek gevoerd kan worden. Nagegaan wordt in hoeverre met name Buber en Van Ruler hieraan een bijdrage kunnen leveren.
Centraal staat de vraag wat er te verstaan is onder de dienst die de kerk Israël heeft te bewijzen.
Uitgangspunt bij het schrijven van dit boek was voor de auteur de overtuiging dat het in het christendom en in het Jodendom theologisch van origine en principieel om één zaak gaat'.