In februari 1933 had Adolf Hitler nog maar weinig macht. Hij was net vier weken kanselier van Duitsland en leidde een fragiele coalitieregering. De nazi's hadden tijdens de laatste verkiezingen veel zetels in de Rijksdag verloren. Toen ging op 27 februari de Rijksdag - het huis en symbool van de Duitse democratie - door brandstichting in vlammen op. Hitlers nieuwe regering gaf meteen de communisten de schuld en kondigde een decreet af dat het hart uit de democratische grondwet van de Weimarrepubliek scheurde en de rechtsstaat annuleerde. Vijfduizend mensen werden onmiddellijk gearresteerd. De Rijksdagbrand markeerde het echte begin van het Derde Rijk, dat 12 jaar zou duren. De controverse rond de oorsprong van de brand duurde meer dan 80 jaar.

In De Rijksdag staat in brand beschrijft Benjamin Hett in een aangrijpend verslag de opkomst van Hitler en de vestiging van een totalitaire dictatuur - een verslag dat de ware rol die de brand daarbij heeft gespeeld, onthult.

Op de plaats delict arresteert de politie de 23-jarige Marinus van der Lubbe, een Nederlandse, communistische steenhouwer. Hoewel hij in eerste instantie in het buitenland wordt afgedaan als een nazi-hulpje, zijn naoorlogse historici het er sinds de jaren 50 over eens dat hij enkel schuldig is - een eenzame brandstichter, uitgebuit door Hitler. Hett heropent de zaak en verstrekt levendige portretten van alle sleutelfiguren, onder wie Rudolf Diels, Hermann Göring, Joseph Goebbels en de historicus Friz Tobias, wiens verslag van de brand tot nu toe als standaardwerk gold. Hett zet de Rijksdagbrand in een groter perspectief door gebruik van een aantal nieuwe bronnen en archiefstukken, en onthult hoe en waarom het lange tijd een van de laatste mysteries uit de naziperiode is gebleven, en een van de meest controversiële en omstreden gebeurtenissen van de twintigste eeuw. De Rijksdag staal in brand is het nieuwe, baanbrekende standaardwerk over dit onderwerp.