Dit boek gaat over een aantal ervaringen van J.A. van Kemenade gedurende een periode van dertig jaar, waarin hij verschillende functies in de politiek en het openbaar bestuur heeft vervuld. Zo was hij minister van Onderwijs in twee kabinetten, lid van de Tweede Kamer, voorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit van Amsterdam, burgemeester van Eindhoven en commissaris van de Koningin in Noord-Holland.

Veel van deze activiteiten hebben zich in het openbaar voltrokken en zijn dus algemeen bekend. In deze periode hebben zich echter ook gebeurtenissen voorgedaan die niet of slechts ten dele bekend zijn. Over een aantal van die episoden, zoals bijvoorbeeld de opvolging van Den Uyl, gaat dit boek.

Van Kemenade wil daarmee zicht geven op wat zich soms onder de oppervlakte van bestuur en politiek heeft afgespeeld - voor zover hij daarbij betrokken was en uiteraard vanuit zijn perceptie - door als het ware wakken te maken in het kroos waarmee die oppervlakte in de loop der jaren is begroeid. Dit verklaart de titel van dit boek, die ontleend is aan het gedicht 'Het kind en ik' van Martinus Nijhoff, waaruit Joop den Uyl tijdens de laatste zitting van zijn kabinet citeerde.

Tevens bevat dit boek enige inhoudelijke beschouwingen over beleidsonderwerpen waarmee Van Kemenade in zijn loopbaan te maken heeft gehad: onderwijs, sociaal-economisch beleid, de inrichting van het openbaar bestuur, de positie van de provincies en het functioneren van de democratie.