Waterloo Sunrise is een panoramisch en veelzijdig verslag van het moderne Londen tijdens de transformerende jaren zestig en zeventig, toen een stad die nog steeds de littekens van de oorlog droeg zich ontpopte als een levendige maar verdeelde metropool. John Davis schildert levendige en kleurrijke portretten van het leven in de Britse hoofdstad en behandelt uiteenlopende onderwerpen als de opkomst en ondergang van boetiekmode, Soho en de sekshandel, uit eten gaan in Londen, taxichauffeurs en toeristen, gentrificatie, natuurbehoud, suburbia en de welvaartsstaat. Met een levendige en meeslepende setting schetst Davis hoe het ‘swingende Londen’ halverwege de jaren zestig de aandacht van de wereld veroverde en de naoorlogse soberheid van zich afschudde terwijl het een wereldwijde reputatie opbouwde voor jeugdig zelfvertrouwen en vernieuwende muziek en mode. Hij brengt de langzame erosie van het optimisme halverwege de jaren zestig in kaart en laat zien hoe een nieuwe welvarende stad worstelde met problemen als deïndustrialisatie, verloedering van de binnenstad en rassenwrijving. Davis laat zien hoe Londen een complexe ontwikkeling doormaakte die een onderliggende spanning weerspiegelde tussen de welvaart van de meerderheid en de achterstelling van minderheden. Hij betoogt dat het Londen dat vorm had gekregen tegen de tijd dat Margaret Thatcher in 1979 tot premier werd gekozen, al veel kenmerken vertoonde die zouden worden geassocieerd met het ‘Groot-Brittannië van Thatcher’ in de jaren tachtig. Waterloo Sunrise heeft een monumentale omvang en put uit een schat aan archiefmateriaal om een suggestief, boeiend verslag te geven van de steeds veranderende hoofdstad van Groot-Brittannië.