In de roman Rumoer werkt Botho Strauss verder het thema uit van verval en verloedering als daden van protest, zoals die ook in de eerder in vertaling verschenen Opdracht en Marlene's zuster aan de orde waren. Hoofdpersoon in het boek is de veertiger Bekker, werkzaam als tekstschrijver hij een soort persbureau waar zijn chef Zachler hem vernedert en waar de naijver tussen de werknemers een sfeer van toenemende frustratie heeft gecreëerd. Bekker probeert herhaaldelijk ermee te breken maar het lukt hem niet. Na een nieuwe vernedering zoekt hij onderdak bij zijn dochter Grit, Tegen de achtergrond van een bizarre incestueuze verhouding ontwikkelt zich een grote verandering: Bekker ondergaat zijn geleidelijke verloedering als een mogelijkheid met het verleden te breken. Hij raakt op drift. Onder invloed van de drank zwerft hij door de stad, van café naar café. Hij houdt dwaze redevoeringen, wordt tenslotte gearresteerd en moet aanzien dat alleen zijn natuurlijke vijand Zachler hem vrij kan krijgen.
* Rumor behoort inderdaad tot de beste romans die de laatste jaren in de Bondsrepubliek zijn verschenen. Martin Mooij in Het Parool
* Strauss schrijft bladzij voor bladzii een proza neer dat momenteel zijn gelijke niet heeft in intensiteit, onvoorspelbaarheid. Beheersing, waarnemingsscherpte, woede, weemoed er gracieusheid. Reinhard Baumgart in Der Spiegel
* Rumor is een diep aangrijpend werkstuk waarmee Botho Strauss de Duitse literatuur van de jaren tachtig op beklemmende en indrukwekkende wijze inzet. Joachim Kaiser in Süddeutsche Zeitung