Codes van Theodosius en Justinianus- buiten de wet stellen van heidenen, de neurose van de heilige Paulus die wereldwijd cultureel bepalend wordt waardoor het paulinisme triomfeert - afkeer van vrouwen, lichaam, vlees, begeerte, genot, hartstocht, wetenschap , intelligentie en filosofie - en het feit dat de voorheen vervolgden zelf vervolger worden, en dit lang blijven, dat alles heeft een verlies aan historische kennist tot gevolg, waardoor we nadien, over deze lange periode aanmerkelijk minder weten. De antieke wereld stort in, verdwijnt, sterft en hiermee de heidense filosofie, waarvan een groot deel de eeuwen niet zal doorstaan om redenene die zeker niet per se voortkomen uit een vastberaden wens van de mensheid een streep te zetten onder het erfgoed van de Griekse en Romeinse oudheid. (...) Het is duidelijk dat de boeken van materialistische abderitische filosofen - de zeshonderd titels van Democritus - , de werken van de cynici of de epicuristen en de talrijde delen (...) van Epicurus of zijn leerlingen als eerste verdwijnen. De christelijke kopiisten hebben andere prioriteiten dan het reden van deze subversieve boeken. Het platonisme en het stoïcisme, door de kerkvaders soms beschouwd als wijsgerige stelsels die wegbereiders waren voor het christendom, zijn in het voordeel ten opzichte van de ideeën die inderdaad in strijd zijn met het katholieke ascetische ideaal. (...) Wat niet door schriftgeleerden of kopiisten op papier wordt gezet, vervaagt en gaat voor eeuwig verloren. (...) Het gesproken woord is dus een hindernis. Maar dat geldt eveneens voor het vergankelijke geschreven material, want de van oorsprong Egyptische papyrus kan niet goed tegen de vochtigheid, het klimaat en de seizoenswisselingen in Rome. Alles rot weg, vergaat tot stof, tezamen met wat het moest overbrengen. (...). De taal vormt eveneens een hindernis. Vanaf de vijfde eeuw van onze jaartelling spreekt niemand meer Grieks. (...) Er wordt Latijn gesproken en geschreven. Als papyrusrollen worden vervangen door codices op diernhuiden, veroorzaakt deze omwenteling het verlies van alles wat niet meer wordt gekopieerd. (...) De diernehuiden die worden gebruikt om teksten op te schrijven worden soms afgekrabd om andere schrijvers van nut te kunnen zijn (...). Soms ook moeten oude teksten wijken voor wat mode is. (...). Als rond de negenede eeuw vanuit China het papier wordt ingevoerd leidt dat tot nieuwe transcripties en dus tot nieuwe keuzen. (...) Het heidendom en de klassieke filosofie zijn vage herinneringen. De nieuwe meesters, die worden gekopieerd, opnieuw gekopieerd, gebruikt, verspreid, gelezen en van commentaar voorzien, en voor wie de monniken in hun kloosters werken, dat zijn de kerkvaders. (...) Ze leven allemaal in onmin met hun lichaam en het leven. Duizend jaar lang krijgen we met hen te maken. De mogelijkheid voor een hedonistische filosofie neemt aanmerkelijk af. Maar deze bestaat wel, namelijk het hedonisme van de aartsketters op de volgende bladzijden.' (From the prologue, pp.11-13).