Dit cahier uit de nalatenschap van Frans Breukelman ( 1916-1993) bevat een twintigtal studies, die het best getypeerd kunnen worden als theologische opstellen met een bijbels-theologische inslag. Zowel de dogmatiek als de hermeneutiek spelen een grote rol. Met name de gereformeerde orthodoxie komt uitvoerig aan de orde. Het cahier is ingedeeld in drie segmenten: Hermeneutiek, Orthodoxie en Tijdspiegel. Het eerste segment bevat onder meer het in eerste instantie voor de feestbundel van Karl Barth geschreven Dogmatiek als hermeneutiek, een studie waaruit Breukelman tot aan zijn dood heeft geput en waarmee zijn theologiseren in feite is begonnen. Ook zijn een doctoraalseriptie over Rudolf Bultmann en een studie over Adolf von Harnack opgenomen. Daarnaast is een aantal kleinere studies opgenomen over de gereformeerde orthodoxie. Rode draad in het gehele cahier, het segment Orthodoxie in het bijzonder, is de uitdagende en tot de verbeelding sprekende stelling, dat Karl Barth in zijn Kerkelijke Dogmatiek datgene heeft geschreven wat Calvijn had willen zeggen, maar waar hij nog geen woorden voor vond. In het gedeelte tijdspiegel komen de meer praktisch-theologische studies van Breukelman aan bod. Hij besteedt onder meer aandacht aan de thematiek van theologie en socialisme (Marquardt) en het uit de jaren zestig stammende kerkelijke rapport over de politieke verantwoordelijkheid van de kerk. Dit boek is, vergeleken met het meer specialistische-exegetische werk van Breukelman, zeer goed leesbaar, zodat het niet alleen vakmensen zal aanspreken, maar ook een breder publiek. De thema's zijn actueel en worden door Breukelman helder en soms provocerend behandeld. Zij die de orthodoxie een warm hart toedragen en geïnteresseerd zijn in de ontwikkeling van het reformatorische denken ná de Reformatie tot heden. zullen in dit cahier vinden wat ze zoeken.