Lange tijd heeft het woord tolerantie binnen de gereformeerde gezindte geen positieve klank gehad. Nog altijd zijn er christenen die tolerantie verbinden met een toegeeflijkheid die tekort doet aan de Bijbelse principes van waarheid. Aan de andere kant is in onze samenleving een beperkte, liberale opvatting gaan domineren van wat onder tolerantie verstaan wordt. Dat heeft geleid tot een complete uitholling van dit begrip. Men zou dan in principe alle meningen als gelijkwaardig en even waar moeten zien.

In dit boek wordt daarom het woord tolerantie onder de loep genomen. Allereerst door een overzicht te geven van hoe men binnen de SGP-kring daarover gesproken heeft. Vervolgens door het woord zelf te overwegen. Het belangrijkste deel vormt de theologische bezinning op de vaag of tolerantie niet een begaanbare weg kan zijn of zelfs moet zijn voor christenen. Dit leidt tot een aantal aanbevelingen die tezamen de contouren schetsen van een Bijbels genormeerde politiek waarbinnen tolerantie een legitieme plaats heeft. Deze publicatie beoogt een verantwoording te geven naar binnen en naar buiten.

Drang is een beweging van binnenuit. Is het goed als een christen tolerant wil zijn? Dwang suggereert iets dat van buitenaf wordt opgelegd, zoals wetgeving. Tolerantie staat onder spanning van deze twee aspecten. Wanneer we zoeken naar een balans, komt ook onze visie op de verhouding tussen individu en collectief ter sprake. Om op een gezonde manier te kunnen samenleven, is een ontspannen omgang met tolerantie nodig, die geworteld is in een christelijke, gereformeerde levensovertuiging. Gelijktijdig is een studie door mw. dr. A.A. Kluveld uitgevoerd naar de actualiteit van de Gewetensvrijheid.