'Een paar van Iris Murdochs romans hebben haar levenslang verzekerd van internationaal aanzien. Er kunnen geen buitenlandse studenten op het televisiescherm verschijnen en gevraagd worden naar hun relaties met de Engelse literatuur, of zij laten de naam Murdoch vallen'. P. S. Parool
Deze uitspraak bewijst de ongewone populariteit van Murdoch, vooral bij de jongere generatie. Want zij is zelf jong en vitaal in haar boeken, zij zoekt het avontuur in de vorm van nieuwe wegen, nieuwe mogelijkheden en nieuwe uitdrukkingsvormen.
Het aardige en het goede, Murdochs elfde roman, en haar langste met de meeste personages, is een huiselijke komedie rondom een gelukkig getrouwd echtpaar Kate en Octavian en de vrienden van alle leeftijden die regelmatig bij hen in Dorset op bezoek komen. De liefde staat bij deze figuren centraal, en Murdoch behandelt beide aspecten ervan: de egoistische liefde en de onpersoonlijke - de aardige en de goede, zoals het wordt verpersoonlijkt in een fascinerende verscheidenheid van bij elkaar behorende mensen. (Met inbegrip van een alleraardigste tweeling van negen, gepassioneerd voor rockmuziek en vliegende schotels.)
Aan de ene kant is het verhaal gebouwd tegen de achtergrond van het wijde landschap van Dorset waarin de geliefden ronddolen tijdens de warme zomer, aan de andere kant in scherp contrast daarmee het kantoor van Octavian in Londen, waar een gewelddadige dood (moord? zelfmoord?) inclusief chantage en mogelijke spionage plaatsvinden.
Door de hele roman loopt een magische, fascinerende draad, tot uitdrukking gebracht in de onheilspellende gewelven onder Whitehall, waar Zwarte Kunst is toegepast, en in de door het getij afgesloten grot aan de kust, waar twee mensen en een hond worden verrast en ternauwernood aan de dood ontkomen. Ondanks de uiterst ingenieuze en intelligente verwikkelingen die Murdoch haar figuren laat doorlopen, werkt zij bewust naar een einde toe, dat voor allen een oplossing kan betekenen voor knelpunten in hun eigen leven. De paren die elkaar toebehoren vinden elkaar, en overal zegeviert de liefde.
Murdoch is een fascinerend talent en de lezer zal, ondanks de veelheid van personen en situaties, voortdurend een duidelijk beeld behouden van de spitse en soms geestige intrige. Murdoch heeft het eens te meer bewezen: zij is een schrijfster van formaat.