De Noordpolder: een uitgestrekt boerenlandschap in het noorden van Groningen. Bekend van het getijdenhaventje Noordpolderzijl, met het aanpalende Zielhoes, uitkijkend over de kwelders - in de verte Rottumeroog en Rottumerplaat.
Wie zich omdraait op de dijk ziet aan de polderkant in de verte de dorpen Westernieland, Den Andel, Warffum, Usquert, Uithuizen en aan de oostelijke einder de Eemshaven. Daarvoor liggen de lange, vruchtbare percelen vol aardappelen, uien, voederbieten, graan en talloze andere gewassen: het rijk van de dijk.
Precies tweehonderd jaar geleden, in de zomer van 1811, brachten mensenhanden deze unieke plek tot stand. Honderden werklieden, geholpen door paarden, kruiwagens en karren, legden destijds de 11,5 kilometer lange Zeedijk aan. In de late herfst van 1811 konden de boeren en landarbeiders de polder inrichten met wegen, waterlopen, akkers en boerderijen. Langzaam werd men rijk, daar bij de dijk.
Waarom wilden de Groninger kustboeren een groot stuk van de kwelder inpolderen? Hoe slaagden ze erin de wil van de machtige, landhongerige Keizer Napoleon Bonaparte te trotseren? Hoe wisten ze de nieuwe polder tot een rijk landbouwgebied te maken? Hoe hield de Tweede Wereldoorlog hier huis? Hoe kreeg 't Zielhoes een horecabestemming? Hoe begon het wadlopen en hoe eindigde de robbenjacht?
Dijkrijk vertelt de geschiedenis van dit unieke stuk polderlandschap, aan de hand van verhalen, anekdotes, prenten, luchtfoto's en kaarten. In tien hoofdstukken (272 pagina's) wordt verteld hoe de Noordpolder tot stand kwam en uitgroeide tot een uniek landschap op de grens van zee en land. In het laatste hoofdstuk zijn alle 48 gebouwen in de huidige polder en de 122 bewoners daarvan geportretteerd.
Dijkrijk werd geschreven door Jan de Boer, en geproduceerd door Gerard Oostra (beeld), Louis Stiller (redactie), Henk van Welzen (beeld) en Wim Witteveen (ontwerp en opmaak).