'Op de grens van het bestaan' vormt de eerste samenhangende studie over armen en armenzorg in Drenthe. Het belicht de bloeiperiode van de klassieke Drentse armenzorg tussen 1700 en 1800. Om bepaalde ontwikkelingen te verklaren werpt de auteur echter diverse keren een blik op andere tijdvakken, van de middeleeuwen tot de eerste decennia van de twintigste eeuw toe. Alle facetten van de Drentse armenzorg in vroeger dagen worden uitvoerig behandeld, van de vele methoden en de financiering tot het beleid van de armverzorgers en de overheid en van de behandeling van andersgezinden dan de Hervormden - zoals Rooms-katholieken, Lutheranen en Joden - tot de relatie tussen armoede en criminaliteit.

Op de grens van het bestaan' is wetenschappelijk van opzet, maar allerminst droog van stof. Zoals ook al uit de titel blijkt, staat het leven van de armen, met al hun wel en wee, centraal. Aan de hand van talloze voorbeelden worden hun levensomstandigheden en de manieren waarop zij zich staande probeerden te houden, al of niet gesteund door hun dorpsgenoten, uitgebreid beschreven. Al met al geeft het boek een boeiend beeld van het leven van de minder gegoede Drenten en de manier waarop zij door de meer gegoeden werden behandeld, vervlochten met het sociale leven in de Drentse dorpen. 'Op de grens van het bestaan' is dan ook meer dan een studie over de pure armenzorg.