De samensteller, dr. Philip Everts, bericht hierin middels een selectie uit de omvangrijke correspondentie, die zijn ouders in de oorlogsjaren (periode 1939-1946) onderhielden met hun wederzijdse ouders, Everts en Goddard, en met broers en zusters en vrienden, over de gebeurtenissen en ontwikkelingen in de oorlogsjaren zonder dat deze door het filter van de herinnering en de kennis van achteraf zijn gegaan. Het leven van alledag - geboorte en sterven, verjaardagen en ziekten - ging in de oorlog "gewoon" door, maar steeds tegen de parallel verlopende achtergrond van mobilisatie, oorlogsdagen, bezetting: het bombardement op Rotterdam, maatregelen van de bezetter, moeten vluchten en huis en goed moeten achterlaten bij de Slag om Arnhem, tot de bevrijding en het moeizaam begin van het herstel. Het laat zien hoe de samenleving steeds verder desintegreerde toen telefoneren en reizen niet meer mogelijk was, brieven niet meer aankwamen en alleen te voet of per fiets en via af en toe een koerier de communicatie nog mogelijk was.
De uitgever omschrijft het boek als het voldoen aan een 'opdracht' van zijn grootvader, Frans Everts, die op 21 januari 1943 ter gelegenheid van de vijfde verjaardag van zijn kleinzoon schrijft:

"... de kleuters van nu zullen later niet meer weten hoe het was, toen hun vaders jong waren en hun wereld en levensomstandighe¬den aanvaardden als iets dat volkomen billijk en normaal is. Eerst veel later, als zij de briefwisse¬ling van hun ouders en grootouders gaan herlezen (zoo die althans bewaard mocht blijven), zullen zij te weten komen dat er in hun prille jeugd heel wat is omvergeworpen en kapot gemaakt."