Op 29 november 1911 zette de 25-jarige Govert Frederik Pieter van der Peijl een grote stap. Het was hem gelukt het nodige kapitaal aan te trekken om de bloeiende handel in bouwmaterialen, die hij samen met zijn echtgenote op poten had gezet, verder uit te bouwen. In het Terneuzense hotel Des Pays Bas werden onder toeziend oog van notaris Cornelis le Nobel de vereiste handtekeningen gezet onder de akte, die de firma G.F.P. van der Peijl-van der Have zou omzetten in de Naamloze Vennootschap De Hoop.

Amper vier jaar daarvoor had zijn vader hem ervan kunnen overtuigen een loopbaan als beroepsmilitair uit het hoofd te zetten en te kiezen voor het ondernemerschap. De jonge Govert had zijn koopmanstalenten immers al duidelijk aangetoond, toen vader Van der Peijl zijn aannemersbedrijf annex bouwmaterialenhandel stopzette. Zoon Govert werd belast met het uitverkopen van de bouwmaterialen, en blijkbaar ging hem dat meer dan goed af.

De oprichter zou ongetwijfeld trots zijn, als hij kon zien waartoe zijn initiatief in de meer dan honderd daaropvolgende jaren geleid heeft.

De historie van De Hoop is met deze uitgave voor de derde keer in boekvorm gegoten. Het eerste boekwerk verscheen ter gelegenheid van het halve-eeuwfeest in 1961 en het tweede bij het 80-jarig bestaan.

De titel van dit boek luidt HONDERD JAAR VERANKERD IN DE BOUW. Het anker staat symbool voor het begrip hoop, en is sinds 1922 terug te vinden in de bedrijfsvlag van De Hoop Terneuzen. Verankeren betekent in de bouw vastzetten, en dat hebben de generaties bestuurders en medewerkers voor elkaar gekregen met hun bedrijf. De Hoop Terneuzen is al honderd jaar een 'vastgezette' onderneming in de bouwwereld.