Hans Achterhuis concentreert zich daarbij op het fenomeen van de schaarste, door Thomas Hobbes gezien als ‘de natuurlijke toestand van de mens’. Vanuit die invalshoek komen thema’s aan de orde als wedijver, rechtvaardigheid en een eerlijke verdeling van natuurlijke hulpbronnen.
De rondgang langs denkers uit de geschiedenis van de moderne sociale en politieke filosofie - van Thomas Hobbes tot Michel Foucault - laat zien hoe schaarste zich heeft ontwikkeld tot een kernprobleem van de moderne samenleving. Achterhuis werkt dit uit in beschouwingen over de gezondheidszorg en de globale problematiek van honger en ondervoeding.

‘In 1988 publiceerde ik Het rijk van de schaarste en sindsdien heb ik talloze malen van lezers te horen gekregen dat de voorspellingen uit dit boek duidelijk aan het uitkomen zijn. De kosten van de gezondheidszorg blijven de pan uit rijzen, ondanks de wanhopige pogingen van achtereenvolgende regeringen om ze te beperken. De wereldwijde strijd om voedsel en schaarse grondstoffen waardoor de prijzen worden opgedreven, wordt met de dag heviger. Zelfs het water op onze planeet dreigt zo schaars te worden dat volgens een recente berekening 2,7 miljard mensen met toenemende verdroging van hun woongebied te maken krijgen. Hetzelfde geldt voor olie: de eenvoudig te delven olie is op en het wordt steeds duurder om olie te winnen.’ - Hans Achterhuis