'Een deftige dame komt binnen en pakt met twee gespitste vingers een broodje kaviaar op, meteen zorg ik ervoor dat zij mij opmerkt, maar zo alsof haar aandacht mij worst is. Ik heb intussen tijd gevonden mij van een nieuw pilsje te voorzien. De deftige vrouw geneert zich er een beetje voor in de kaviaarlekkernij te bijten, ik beeld me natuurlijk onmiddellijk in dat ik het ben en niemand anders door wie zij haar lust om toe te happen niet zo helemaal volledig onder controle heeft. Je vergist je zo gauw en zo graag.' Robert Walser (1878-1956) geldt als een van de grote Duitstalige schrijvers van de twintigste eeuw. In zijn korte prozastukjes betoont hij zich een meester in minutieuze observaties en lichtvoetige ironie. Zijn werk heeft menig collegaschrijver beïnvloed: tot zijn grote bewonderaars behoren onder anderen Franz Kafka, Robert Musil, Walter Benjamin, Hermann Hesse, Elfriede Jelinek en J.M. Coetzee. 'De vrouw op het balkon' bevat een selectie van 46 prozastukjes, vertaald door Machteld Bokhove en van een uitvoerig nawoord voorzien door Cyrille Offermans.

---

Robert Walser was een Zwitserse auteur, die voornamelijk in het Duits schreef. Hij werd geboren op 15 april 1878 in Biel. Na zijn schooltijd voltooide Walser een stage bij een bank en werkte daarna als bediende bij diverse banken en verzekeraars in Zürich. Zijn eerste gedichten, die in 1898 verschenen, waren redelijk succesvol. Dit gaf hem de toegang tot literaire kringen. Na de publicatie van zijn eerste boek ‘Fritz Kochers Aufsätze’, volgde hij in 1905 zijn broer Karl naar Berlijn. In snelle opeenvolging verschenen drie romans van Walser: Geschwister Tanner (1907), Der Gehülfe (1908) en Jakob von Gunten (1909). In 1913 keerde hij opnieuw naar Zwitserland terug. In zijn geboortestad Biel kende hij een bijzonder productieve periode, vooral als schrijver van korte prozastukken en essays, die later werden gebundeld in onder andere Kleine Dichtungen (1915) en Prosastücke (1917). Tijdens de Eerste Wereldoorlog vervulde Walser zijn dienstplicht. In 1916 stierf zijn broer Ernst aan een psychische ziekte. In 1921 ging Walser in Bern wonen. Daar veranderde zijn stijl als schrijver op een vrij radicale wijze. Bekende werken uit deze periode zijn Die Rose (1925) en Der Räuber (1925, uitgegeven in 1972). Als gevolg van een mentale crisis werd Robert Walser begin 1929 tegen zijn wil opgenomen op een psychiatrische afdeling. Hij gaf schrijven volledig op en leefde nog 24 jaar als een vergeten anonieme patiënt tot hij in 1956 overleed.