Een eeuw na een analoge fase van restauratie en herbestemming, keurt het Vlaams-Brabantse provinciebestuur de renovatie van en de nieuwbouw bij het Leuvense Wijnpershuis goed. Deze beslissing voegt een hoofdstuk toe aan de rijke biografie van het sinds 1938 beschermde gebouw. In 1551 verrijst het boven op de kelder van het voorgaande pershuis van de Sint-Geertruiabdij, gelegen aan de voet van haar wijngaarden op de noordwestelijke heuvelflank van Leuven. Door het verval van de wijnbouw eind 17de eeuw verliest het pand zijn functie. Na een periode van reconversie tot boerderijwoning, koopt de stad Leuven het om er een Provinciale Groenten- en Moesteeltschool in te huisvesten. Al snel verhuizen de onderwijsactiviteiten van het wijnpersgebouw naar nieuwe gebouwen op de schoolsite vanaf 1938. Dit biedt ruimte voor medegebruik, onder andere door 'De Hagelandse wijnbouwers' in de jaren 1970. Ook nadien toont het wijnpersgebouw zich flexibel inzetbaar. Tot in 2003 de leegstand volgt. Gelukkig niet voor lang.

Deze publicatie biedt de lezer een geschiedenis van de functionele en stilistische ingrepen aan het 16de-eeuwse Wijnpershuis, aan de hand van historisch beeldmateriaal en recente bouwhistorische en -archeologische inzichten. Ook voor de recente reconversie en restauratie stelt zich de vraag: primeert een terugkeer naar de oorspronkelijke situatie of is er aandacht voor het behoud van kenmerkende elementen eigen aan latere ingrepen, zodat een deel van de bouwgeschiedenis leesbaar blijft.