Van de binnenflappen:
In 1972 bracht Peter-Paul Zahl een politieagent door een pistoolschot zware verwondingen toe in een poging zich aan een arrestatie te toetrekken.
Twee jaar zat Zahl in voorarrest toen hij 24 mei 1974 door een rechtbank in Düsseldorf veroordeeld werd tot 4 jaar hechtenis wegens hevig verzet tegen de politieambtenaren en het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Er werd geen aandacht besteed aan de motieven die Zahl tot deze daad brachten: als drukker van pamfletten en een eigen kritisch tijdschrift was hij een verdachte persoon voor de politie, die keer op keer zijn werkplaats overhoop gooide, drukplaten en teksten meenam en bedreigingen aan zijn adres uitte. In 1976 werd, nadat door de officier van justitie beroep was aangetekend tegen het eerste vonnis, Zahls straf verlengd tot 15 jaar gevangenisstraf. Ondanks isolatiefolter bleef Zahls geest intact: in 1975 en 1977 verschenen dichtbundels van zijn hand en in 1979 werd bij het Berlijnse Rotbuch Verlag de schelmenroman Die Glücklichen gepubliceerd, die in 1980 werd bekroond met de Prijs van de stad Bremen.
De Gelukkigen gaat gedeeltelijk terug op de half legale tijd in P.P. Zahls leven vlak voor zijn arrestatie. Het stramien van het verhaal is simpel: een moeder en drie zonen voorzien in hun levensonderhoud door professioneel inbrekerswerk. De ‘schelm’ Jörg is de jongste en de intellectueel van de familie. Hij is actief als lid van buitenparlementaire oppositie. Hij weet zijn vriendin Ilona los te maken uit de prostitutie en van de afhankelijkheid van heroïne en leeft met haar in verschillende communes. Het meisje krijgt een heropvoeding tot efficiënte en zakelijke dievegge. Dat gebeurt na lange theoretische gesprekken over de stelling dat ‘eigendom diefstal is’ en dat dus diefstal van gestolen eigendom legitiem is. Er wordt in wapens gehandeld, gedeserteerde Amerikaanse soldaten worden naar Zweden gesmokkeld, men demonstreert en theoretiseert over arbeid en kapitaal. Kortom, er wordt actief en zeer gelukkig geleefd. Het enige storende is de toename van het aantal ‘bezoekers van de dageraad’ zoals de geheime politie in Duitsland werd en wordt genoemd. Het verhaal wordt onderbroken door de opname van documenten en anekdotes en zelfs een volledige krant: ‘De gelukkige werkloze’(jaargang 1, nummer 1).