Oorspronkelijke titel: L'Antonia (2021)
Vertaald door Yond Boeke en Patty Krone
De gedichten van Antonia Pozzi zijn vertaald door Jaap Dieleman
Foto auteur: Stefan Vanfleteren
Andere titels verschenen bij De Bezige Bij: De buitenjongen - Sofia draagt altijd zwart - Zonder de top te bereiken - Het geluk van de wolf

'Antonia' is een ode aan een vergeten Italiaanse dichteres die zich niet kon voegen naar de normen van haar tijd.
Paolo Cognetti vertel in 'Antonia' het verhaal van deze -ook in Italië - vergeten dichteres. Door middel van foto's, dagboekaantekeningen, brieven en gedichten komt Antonia Pozzi weer tot leven. Cognetti vermengt zijn woorden met de hare, en schets een helder en delicaat portret van de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw, en van een inspirerende kunstenares.
(tekst achterzijde)

Paolo Cognetti (1978) is een Italiaans schrijver en documentairemaker.
Sinds 2004 maakt hij documentaires. Daarnaast is hij als schrijver actief. Hij verwierf wereldwijde bekendheid met zijn roman De acht bergen uit 2016 waarvoor hij onder andere de Premio Strega in Italië won, alsmede de Prix Médicis étranger in Frankrijk.

Antonia Pozzi (1912 – 1938) was een Italiaans dichteres.
Antonia Pozzi werd geboren in 1912 als dochter van een Milanees advocaat en gravin Lina Cavagna Sangiuliani en groeide op in een aristocratische en rijke familie. Ze begon gedichten te schrijven op zestienjarige leeftijd. Op de middelbare school had ze een (verboden) liefdesrelatie met haar leerkracht Grieks-Latijn Antonio Maria Cervi, een gebeurtenis die haar leven sterk beïnvloedde.

In 1930 begon ze filosofie en literatuur te studeren aan de Universiteit van Milaan en in 1936 behaalde ze een doctoraat in de filosofie. Pozzi ondernam tal van lange reizen doorheen Europa. Ze was vooral geïnteresseerd in de moderne Duitse, Franse en Engelse literatuur.

Ze werd wanhopig door het sombere politieke Italiaanse en Europese klimaat en de rassenwetten van 1938 die een aantal van haar vrienden troffen. In 1938 stierf zij in Milaan door zelfdoding met barbituraten. Ze werd op een decemberavond gevonden in de gazon van de Abbazia di Chiaravalle. Haar vader weigerde haar zelfmoord te erkennen en vertelde dat ze gestorven was door een longontsteking. Haar testament werd door hem vernietigd alsook een deel van haar brieven. Haar resterende werk werd in 1939 postuum gepubliceerd.
(Wikipedia)