Het heersende paradigma in de natuurkunde is dat alle fundamentele natuurkrachten kunnen worden verklaard binnen één Supertheorie. Fysici zijn al vele jaren op zoek naar het sluitende bewijs hiervoor, maar nog zonder resultaat.In de kerk van de natuurkunde is Marcelo Gleiser een gezag -hebbende ketter. Uit de onbewijsbaarheid van de Supertheorie concludeert hij dat we niet naar de regels in de natuur moeten kijken maar juist naar de uitzonderingen daarop - zoals bijvoorbeeld het unieke biologische leven op onze planeet.Gleiser brengt zo de biologie in al zijn ‘onvolmaaktheid’ terug in de natuurkunde. Het grandioze perspectief dat hij hiermee opent is een doorbraak van het natuurkundige paradigma, een pleidooi voor spiritualiteit in wetenschap, en een opwindende nieuwe visie op de oorsprong van het leven in de kosmos.‘Marcelo Gleiser toont ons de schoonheid van een onvolmaakt, asymmetrisch en doelloos universum. In dit meesterlijke en moedige betoog stelt hij dat de Grote Unificatie waar de wetenschap al zo lang van droomt, nooit zal gebeuren. Want die is een projectie van ons bijna wanhopige verlangen naar eenvoud in de complexe en chaotische rijk dom van de werkelijkheid.’- roald hof fmann, Nobelprijswinnaar chemie.Marcelo Gleiser (Rio de Janeiro, 1959) is hoogleraar natuurkunde en astronomie. Hij bekleedt de Appleton leerstoel aan Dartmouth College in New Hampshire, VS, en leidt de onderzoeksgroep kosmologie. Naast zijn wetenschappelijke werk publiceerde hij de publieksboeken The Prophet and the Astronomer en The Dancing Universe.