- de taak om luxe kleding te maken voor de nazi-elite. Het kleermaakatelier, genaamd de Obere Nähstube (de hoogste naaikamer), werd opgericht door Hedwig Höss, de vrouw van de hoogste commandant van het kamp. In deze salon instrueerden zij en andere ss-vrouwen de kleermaaksters om kledingstukken te ontwerpen voor de nazitop in Auschwitz.

De kleermaaksters van Auschwitz is gebaseerd op tal van bronnen, waaronder gesprekken met de laatst overlevende naaister, en volgt het lot van deze vrouwen. Hun hechte band bood hun niet alleen steun tijdens het dagelijks leven in het kamp, maar gaf de kleermaaksters ook de moed en de kracht om bij te dragen aan het verzet achter het prikkeldraad. Lucy Adlington verweeft deze buitengewone ervaringen met nieuwe onthullingen over de hebzucht, wreedheid en schijnheiligheid binnen het Derde Rijk en schijnt zo haar licht op een nog onbekend hoofdstuk uit de Tweede Wereldoorlog.

"De Schoonmaaksters van Auschwitz" is een waargebeurd verhaal over een groep van vijfentwintig Joodse vrouwen die in het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau tewerkgesteld werden in een naaiatelier, de "Obere Nähstube". Ze moesten kleding maken voor de nazi-elite, een taak die hen in staat stelde te overleven, maar hen ook blootstelde aan de gruwelijkheden van het kamp.
Meer details over het verhaal:
Obere Nähstube:
Dit atelier werd opgericht door Hedwig Höss, de vrouw van de kampcommandant, en diende als een plek waar Joodse vrouwen kleding moesten maken voor de SS-elite.
Overleven:
De naaiwerkzaamheden boden de vrouwen een relatief betere positie dan andere gevangenen in het kamp, waardoor ze minder blootgesteld waren aan de ergste ontberingen en de dagelijkse dodingsprocessen.
Verzet:
Ondanks de moeilijke omstandigheden vormden de vrouwen een hechte gemeenschap, die hen steunde en hen de moed gaf om zelfs betrokken te raken bij verzet achter het prikkeldraad.
Kanada:
Een ander relevant onderdeel van het verhaal is de 'Kanada', een pakhuis waar gestolen bezittingen van gedeporteerde gevangenen werden opgeslagen, en waar de vrouwen soms moesten werken met kostbare stoffen en materialen.
Context:
De roman van Lucy Adlington, waarop het verhaal is gebaseerd, combineert deze persoonlijke verhalen met een breder beeld van de hebzucht en wreedheid van het Derde Rijk.