Een impressie van het verhaal (pg.1).
'EERSTE HOOFDSTUK.
Een avond bij Jeenboer.
Aan den Zandweg, welke van Drogeham naar Augustinusga voert, stond in het jaar 1834 eene boederij, die ongetwijfeld de aandacht trok van menig vreemdeling die hier voorbij ging. Zij had een aangename ligging,
alles droeg het kenmerk van netheid en men kon duidelijk merken, dat hare afmetingen niet gering waren.
Omzoomd door allerlei opgaand geboomte, lag de boerderij van Jeenboer te midden van vruchtbare bouw- en weilanden, welke den kenner reeds van verre vertelden, dat het geen onvruchtbare bodem was, die bebouwd werd. (...).
Aan de zijde van den schoorsteen, waar Jeenboer zat, was een kastje getimmerd, waar een rood kleedje voor hing, om het stof te keeren, dat anders op de boeken vallen zou, waarmee de drie plankjes gevuld waren. De boer was een liefhebber van boejken en zelden zat hij in de hoek van den haard, zonder een van die perkamenten te hanteeren, die hij als zijn kleinoodiën beschouwde en naast den Bijbel een eereplaats innamen. De lectuur welke Jeen Oenes er op nahield was goed; Brakel en Smytegeldt, Justus Vermeer en Comrie, stonden vertrouwelijk naast elkaar, even rustig als de personen, die deze werken schreven, vredig in hunnne graven sliepen.
Jeenboer liet ze weinig in rust. (...).Vooral des Zondags zat hij er ijverig in te lezen; 's morgens nam hij de oefeningen van Vermeer en las des middags in Van der Kemp, terwijl hij des avonds, wanneer het werk bestierd was, de huisgenooten nog een preek van Smytegeldt voorlas. (...)'.