'Vertrapt gras', een roman over internationale hulp bij rampen

Waar olifanten vechten, wordt het gras vertrapt, luidt een Afrikaans gezegde. Maanden na de massamoord in Rwanda zijn de legers van Hutu en Tutsi nog steeds in een verbeten strijd verwikkeld. Met honderdduizenden tegelijk vluchten Rwandese burgers naar Congo en Tanzania.

Wanneer Dip van Ginkel, een arts met ervaring in Afrikaanse missieziekenhuizen, wordt gevraagd te gaan helpen in een vluchtelingenkamp stemt hij pas na lang aarzelen toe. Hij heeft het niet op noodhulp. De ontvlambaarheid van opeengepakte, hongerende menigten maakt hem ongemakkelijk. Hij wil zich niet hoeven buigen over een uitgemergeld, huilend kind naast een dode moeder in de wetenschap dat de vrachtwagens die voedsel moeten brengen, nog bezig zijn lijken af te voeren.

De chaos die hij aantreft is echter van een heel andere aard. Temidden van ruim opgezette kampen staan hulporganisaties elkaar naar het leven, doen wetenschappers de meest onzinnige onderzoeken, worden door donoren nutteloze goederen aangevoerd en probeert voor de rest iedereen beter te worden van de situatie.

Vertrapt gras is een vlijmscherpe roman over de gang van zaken in een noodhulpgebied. Adriaan Groen beschrijft zijn personages met compassie en humor. De handelwijze van nationale en internationale hulporganisaties beziet hij met een stekelig soort ironie.