Het Friese proza floreert als nooit tevoren en Nederland weet van niks. Gerrit Krol noemde Friesland ooit de 'meest Nederlandse provincie', waar evenwel 'de dingen vaak geen Nederlandse namen hebben'. Elfstedentochten, succesvolle voetbalteams en popgroepen hebben er weliswaar voor gezorgd dat men buiten Friesland een zeker erkendheid met de Friese taal heeft; maar niet voor en om een Friese roman te kunnen lezen. geen wonder dus dat een is groot gedeelte van het Nederlandstalige publiek helemaal niet op de hoogte is van het bestaan van een Friese literaire traditie. De met veel zorg vertaalde teksten in deze bloemlezing zullen daar verandering in brengen. Voor het eerst zal het Nederlandse lezerspubliek kunnen kennismaken met een boeiende literatuur die zich wel op de Nederlandse bodem ontwikkelde, maar desondanks ontoegankelijk bleef voor alleen Nederlandstaligen. Friesland is rijk aan verhalen, mondeling en schriftelijk overgeleverd. Door de eeuwen heen zijn deze verhalen onverminderd populair gebleven. Volksverhalen horen daarom bij de Friese literatuur. Daarnaast ontstond er een prozatraditie die interessante ontwikkelingen te zien geeft. Het proza uit de negentiende eeuw en de eerste decennia van de twintigste eeuw geeft een beeld van Friesland in al zijn facetten: de rijke boeren en de arme landarbeiders, de meren en de wouden, de gedegenereerde adel en de opstandige socialisten: In do tweede helft van de twintigste eeuw brachten enkele romans een grote ommekeer teweeg. Sindsdien lijkt het aantal Friese prozaschrijvers gestaag te groeien. Deze bloemlezing geeft een breed en representatief beeld van het rijke verleden en heden van de Friese literatuur.