In Lelystad doet Joris van Casteren verslag van zijn nieuwbouwjeugd, vol vandalisme en valse liefdes. Op hilarische wijze laat hij zien hoe het is om op te groeien in een gemaakte samenleving waar de menselijke maat uit het oog is verloren.

Hij beschrijft de troosteloze hofjes van zijn jeugd, bevolkt door Amsterdamse probleemgevallen en gesjeesde zakenlieden.De stad waar zijn progressieve ouders in 1976 vol goede moed naartoe trokken en waar Van Casteren opgroeide, werd geen voorbeeldgemeente, maar veranderde in de meest ongewenste plek van Nederland. Een plek waar de gemeenteambtenaren na verschijning van dit boek zelfs een signeersessie van Van Casteren dreigden te verstoren.

Joris van Casteren (1976) publiceerde onder meer de juichend ontvangen boeken De man die 2½ jaar dood lag en Requiem voor een pitbull. Lelystad werd genomineerd voor de ako Literatuurprijs.

---

'Door een intrigerende mix van autobiografie, journalistieke reportage en geschiedschrijving ontstaat een adembenemende vorm van literaire non-fictie.'
juryrapport ako literatuurprijs

'Perfect tijdsbeeld van de jaren '70, '80 en '90 én nu.'
nrc.next

'Onderkoeld en meesterlijk opgeschreven.'
maarten doorman, de volkskrant

'Dit is een zeer geslaagd boek.'
de groene amsterdammer

---

Joris van Casteren (1976) is een Nederlandse schrijver, dichter en journalist. Hij studeerde aan de Utrechtse School voor Journalistiek en later filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Op jonge leeftijd was hij werkzaam bij regionale kranten als Dagblad Flevoland en de Zwolse Courant. Hij werd op zijn eenentwintigste redacteur bij het weekblad De Groene Amsterdammer, alwaar hij tot september 2002 in dienst bleef. Bij De Groene verwierf hij zich een reputatie met grote reportages. In 1999 reisde hij naar Nigeria, waar hij vier reportages schreef die later gebundeld werden in Redactie binnenland (2001), een met de Dick Scherpenzeel Prijs 1999 onderscheiden Groene-reeks. Lelystad is zijn grote doorbraak als non-fictie auteur.