From the publisher : In 'De juwelen haarkam' spelen naast de mensen de 'dingen' een hoofdrol: een juwelen haarkam, een antieke ring, een paar jade reigers, een danseres van koper en een jade armband. Dingen, toebehorende aan mensen, maar hun toch ook weer niet toebehorend. Want deze dingen hebben stuk voor stuk een eigen geschiedenis, een eigen leven, precies zoals de mensen aan wie ze tijdelijk toebehoren, en ze zijn op hùn wijze even essenticel voor de loop van het verhaal. Prof. Dr G. Stuiveling voor de V.A.R.A.: Temidden van de velen die door de sfeer van het voormalige Nederlands Indie geinspireerd zijn tot het schrijven van verhalen, heeft Maria Dermoût een bijzondere plaats. Bij geen van allen is de kracht van herinnering zo sterk en overheersend als bij haar. De tijdsafstand heeft de veelvuldigheid van het gebeuren vereenvoudigd en de harde hoekigheid der dingen verzacht. Toch kan men niet zeggen dat Maria Dermoût het ver leden romantiseert. Het is niet een paradijs waar ze naar terugverlangt, het is zelfs niet een droomland vol verloren heerlijkheden. Het meest karakteristieke van haar verhaaltrant is de wijze weemoed om het vergankelijke, wijs omdat zij tegen deze vergankelijkheid niet rebelleert. Al haar figuren, al haar levensverhoudingen hebben een trek van fijnzinnige melancholie. Niet het verlangen, maar de vertedering is haar inspiratie. Vertedering om voorbije mensen, voorbije dingen, voorbije gevoelens en een vertedering omdat alles nu voorbij is, en dus eindelijk tot rust verzoend. Vanuit die rust ziet Maria Dermoût naar de vroegere onrust, maar het is geen tegenstelling. In de manier waar op zij schrijft over gruwelijke dingen, die er gebeurd zijn, schuilt een gelaten heid, een haast oosters fatalisme: de erkenning van de onveranderlijkheid van het leven in z'n grote wetten, waar en wanneer dan ook. En nog een an dere erkenning, die van de ondoorgrondelijkheid van het leven en van de mens. Ziende naar wat geweest is, ziende naar wat niet meer zichtbaar is, voelt zij achter mensen en dingen een geheim, groter dan voor woorden. Het is geen godsdienstig geloof, althans het blijkt nergens, maar het is een atmosfeer van mysterie, een zielsgesteldheid van ontroerd zwijgen in besef van eigen ontoereikend weten.