Je zei, schrijf me een brief als ik er niet meer ben. En omdat ik je ken, of heet dat nu dan kende, weet ik dat je toen bedoelde: pak je pen, ga niet verdrinken in verblindende tranen, verstop je niet onder dat dekbed - dat ding dat jij in jouw allerlaatste dagen, of weken veel te zwaar en pijnlijk vond over jouw tere te tengere lijf.

In 2022 overleed Ivan Wolffers, arts, schrijver, en de grote liefde van Marion Bloem aan prostaatkanker. Wat hen van meet af aan bond was reizen en schrijven. In Verkleed in vreugde rijgt Bloem nietsontziend eerlijk haar herinneringen, observaties, gevoelens en tranen over hun tweeënvijftigjarige huwelijk aan elkaar. Ze schrijft door de rouw heen, dwars door kleurrijke decennia, op zoek naar hun geheim. Want ze bleven samen, ondanks - maar vooral ook dankzij - elkaar, tot de dood hen scheidde.

Zinderend en bezwerend, is Verkleed in vreugde het verhaal van een grootse, onstuimige, altijddurende liefde. Een monument.

---

Naast film-, documentairemaker en beeldend kunstenaar is Marion Bloem sinds haar debuut Geen gewoon Indisch meisje (1983) vooral een gelauwerd schrijver. In februari 2023 ontving ze de Constantijn Huygens-prijs 2022 voor haar oeuvre.

Marion Bloem werd geboren op 24 augustus 1952 in Arnhem. In 1971 ging ze in Utrecht psychologie studeren en in 1977 studeerde ze af in de klinische psychologie. Ze begon met het schrijven van kinderboeken, waaronder Matabia , over de aanpassingen van een Indisch meisje in Nederland in de jaren vijftig, dat bekroond werd met de Ibby Prijs en de Tiger Award. Ze debuteerde echter in 1976 als literair schrijfster met haar boek De overgang.

Pas later werd ze echt bekend bij het grote publiek door haar literaire boek Geen gewoon Indisch meisje uit 1983. Vaak schrijft Marion over het migrantenbestaan in Nederland en komt de Indische geschiedenis goed naar voren. In 1993 ontving ze de E. du Perronprijs voor haar gehele oeuvre. In 2009 werd haar gedicht Geen requiem ter gelegenheid van 65 jaar bevrijding door de Stichting Herdenking in samenwerking met het Indisch Herinneringscentrum in een boekje gratis verspreid.

Daarna heeft ze de pen zeker niet neergelegd en kwam ze met Als je man verandert (2010), dat ze samen geschreven heeft met uroloog Paul Kil, over prostaatkanker. Later verscheen ook Een lege tas en in 2011 kwam ze met Meer dan mannelijk. In 2012 schreef ze Het Bali van Bloem en Een meisje van honderd, een familieroman over de helderziende Moemie.