"De classificatie van de Nederlandse streektalen is een oud probleem, waar dialectologen al sinds de negentiende eeuw door worden gebiologeerd. Hoe verhoudt zich bijvoorbeeld het Limburgs zoals dat in Kerkrade wordt gesproken tot het veenkoloniaal Gronings? Tot nu toe ontbraken vaste maatstaven en een uitgebalanceerde werkwijze om taalverschillen te ordenen en te wegen.Dit vernieuwende overzicht van de onderlinge verhoudingen tussen de dialecten van 156 Nederlandse en Vlaamse plaatsen is gebaseerd op de featurefrequentiemethode (FFM). Een computerprogramma telt de fonetische kenmerken in teksten uit de Reeks Nederlandse Dialectatlassen, en daarbij wordt vastgesteld in welke mate deze kenmerken of features voorkomen. Vervolgens worden deze ìvingerafdrukkenî vergeleken. Deze methodiek leidt soms tot verrassende inzichten: het Fries blijkt bijvoorbeeld dichter bij de Hollandse dialecten te staan dan veel Friezen lief zal zijn.De auteurs hebben bij het schrijven van dit boek gestreefd naar een optimale toegankelijkheid. Nieuw ingevoerde taalkundige begrippen worden daarom ter plaatse toegelicht, zodat ook een niet taalkundig geschoolde lezer met belangstelling voor taal en dialect dit boek kan volgen. Om dezelfde redenen is ook het gebruik van fonetisch schrift tot een noodzakelijk minimum beperkt. Vele kaarten, lijsten en tabellen illustreren tenslotte de samenhang van de Nederlandse en Vlaamse streektalen."