In de tweede helft van de negentiende eeuw maakte de stad Utrecht een cruciale ontwikkeling door. Utrecht werd van een wat ingedutte provinciehoofdstad tot centrum van nieuwe spoor- en waterwegen. Het bevolkingsaantal nam fors toe en nieuwe winkels, industriële bedrijven en handelsondernemingen bloeiden op. Het aanzien van Utrecht veranderde als gevolg van deze ontwikkelingen in hoog tempo.
De kunstenaar Anthony Grolman maakte er zijn levenswerk van om het stadsbeeld van zijn tijd vast te leggen. In heldere kleuren en met veel oog voor details vervaardigde hij honderden aquarellen van karakteristieke huizen die op de nominatie stonden afgebroken te worden, straten die verbreed werden en winkels die verbouwd zouden worden. Ook achterafstraatjes werden door hem vastgelegd. Zijn tekeningen zijn gestoffeerd met toevallige voorbijgangers waardoor een levendig beeld van de stad ontstaat. Als landschapsschilder maakte Anthony Grolman veel aquarellen van de nabije, landelijke omgeving van de stad, waar korte tijd later nieuwe woonwijken zouden verrijzen.
In Grolmans Utrecht wordt met veel aandacht voor de historische context voor het eerst een overzicht gegeven van het werk van deze unieke kunstenaar, die bij het vastleggen van zijn stad Utrecht trouw bleef aan de topografische traditie, maar daarnaast ook affiniteit had met jongere tijdgenoten als George Hendrik Breitner en Isaac Israels.