Deel 1: 10 februari 1942: Bij de succesrijke afweer van de scherpste massale aanvallen van de vijand hebben de 25e gemotoriseerde Wurtenbergische Infanterie-Divisie en het SS Legioen « Flandern » zich bijzonder onderscheiden. 4 maart 1942: De aanvallen van de vijand op verschillende sektoren van het centrale en noordelijke front bleven zonder resultaat. Bij eigen plaatselijke aanvallen werde de vijand uit zijn stellingen geworpen. Het SS Legioen Flandern nam hierbij in verbitterde gevechten 25 vijandelijke bunkers in. 28 juni 1942: Na maandenlange verbitterde strijd onde de moeilijkste weersomstandigheden en terreinverhoudingen, hebben eenheden van de Wehrmacht en van de Waffen SS, waaronder Spaanse, Nederlandse en Vlaamse vrijwilligerseenheden, de vijand opgehouden, samengedreven en vandaag definitief vernietigd. Deel 2: Daar waar het Vlaams Legioen in 1941 geboren werd, te Debica in Zuid-Oost Polen, kwam het in mei 1943 tot nieuwe ontplooiing. Ons Legioen had zijn reputatie verworven, en zijn doden op het noordelijke front achtergelaten. De hergroepering nam werkelijk onverwachte vormen aan. Zo talrijk waren de Vlamingen nooit voordien geweest. Het oude Legioen groeide ver boven zijn tot nu gekende vorm uit. Doch de eigenlijke opstelling van de Sturmbrigade Langemarck startte pas einde mei in Milowitz, een reusachtig oefenkamp van zowat 40.000 hectaren, te noordoosten van Praag. Gedurende de laatste dagen van oponthoud in Debica, terwijl men reeds verhuisde naar Milowitz, kwam een contingent van 300 vrijwilligers uit Gent aan war ze op 27 juli vertrokken waren. Zij werden op de voet gevolgd door het Vlaamse gedeelte van het opleidingsgarnizoen van Sennheim, zodat wij tenslotte met een totaal van bij de tweeduizend man te Milotwitz belandden.