Het geluk van het verloren leven. Trilogie - Vader - De vuurdoop - Door lijden gelouterd. Een realistische beschrijving van de hevige geloofsvervolging zoals deze plaatsvond tot aan de politieke omslag in 1989 in de landen van de voormalige Sovjetunie. De inhoud van dit boek is vooral daarom geloofwaardig en waardevol, omdat het niet door een theoreticus werd geschreven, maar door een mens die om het vrijmoedig getuigen van zijn Heere leed en stierf in de strafkampen van het Sovjetregiem.

Over de auteur:

…… maar zo wie zijn leven zal verliezen om Mijnentwil, en om
des Evangelies ‘ wil, die zal hetzelfde behouden…….

In dit boek tekent Nikolaj Petrovič Chrapov zijn leven van ijverig – vrome jongen tot partij-aktivist, zijn ommekeer tot belijdend christen en de smartelijke weg die daarop volgde.
Hij ‘verloor’ zijn leven om Christus’ wil, maar vond in Hem zijn behoud en Bron van geluk.
Nicolai Chrapov beschrijft zichzelf in deze geschiedenis als ‘Pavel {Pavloesika) Vladykin’ . Hij werd in totaal vijf keer gearresteerd en heeft ruim achtentwintig jaar van zijn leven in gevangenissen,
straftampen en verbanningsoorden doorgebracht.
Na zijn vierde gevangenschap schreef hij dit boek, dat ondermeer de aanleiding vormde voor zijn vijfde en laatste arrestatie op 3 maart 1980. Hij overleed op 68—jarige leeftijd in het strafkamp op 6 november 1982.

Het geluk van het verloren leven werd ondergronds gedrukt en tekent op onnavolgbare wijze het leven van de Russische christenen. Ongetwijfeld is dit de reden waarom ‘Pavel Vladykin’ onder hen zo bekend en geliefd is,