In dit deel, het vervolg op deel 1 ‘de kapitein-reder’, komt het ideaal van James Onedin: een vloot schepen onder de Onedin-vlag, die de wereldzeeën bevaart, steeds dichterbij. Hij bezit nu al enkele schepen en is in hevige concurrentiestrijd gewikkeld met andere rederijen. Lachte men voorheen nog wat om James’ denkbeelden, hij is nu een man om rekening mee te houden. Maar met het groter worden van zijn vloot, nemen ook de problemen toe. Belust op lading voor zijn schepen komt hij keer op keer in conflict met de autoriteiten; hij wordt geconfronteerd met het begin van de burgeroorlog in Amerika en met de mensonterende slavenhandel. Zijn vrouw Anne, die hij trouwde om zijn eerste schip in bezit te krijgen, blijkt een grote steun en zij weet met haar warm-menselijke gevoelens vaak de niets en niemand ontziende James te vermurwen.

Dan is daar zijn angstige broer Robert met zijn kuipende vrouw, en zijn mooie zuster Elizabeth, die getrouwd is met Albert, de scheepsbouwer die als enig ideaal heeft een eigen stoomschip te bouwen. En sterk als een rots, betrouwbaar als een huis, zich het gelukkigst voelend als de wind de zeilen tot berstens doet bollen, staat daar de stoere zeeman Baines. Zij allen spelen hun rol tegen het grootse en ontzagwekkende decor van de wereldzeeën, die in de jaren rond 1860 nog door imposante zeilschepen werden bevaren. Steeds dichterbij komt echter de onafwendbare doorbraak van de stoomschepen: de ijzeren schepen.