Louise Colet is vooral bekend als de muze van Gustave Flaubert, het model voor Emma Bovary en degene aan wie Flaubert zijn mooiste brieven richtte. Haar betekenis voor de letterkunde en de emancipatie van de vrouw is echter oneindig veel groter. Ze was zelf een beroemd schrijfster, wier poëzie, fictie, historische stukken en journalistiek hogelijk gewaardeerd werden, ze won als enige vrouw in de geschiedenis vier maal de poëzieprijs van de Académie Française, had een befaamde Parijse literaire salon, was de vertrouwenspersoon van grootheden als mevrouw Récamier, Victor Hugo en Leconte de Lisle en de minnares van onder vele anderen Alfred de Vigny en Alfred de Musset.
Louise Colet heeft een pioniersrol vervuld bij het doorbreken van het traditionele rollenpatroon: in een tijd dat een vrouw slechts 'huisvrouw of hoer' kon worden, was zij een alleenstaande, zelfstandige moeder. Ze weigerde met haar minnaars samen te wonen omdat haar vrijheid haar te lief was. En in haar werk probeerde ze de oorzaken bloot te leggen van de achterstelling van de vrouw.
Deze biografie, die de levendige stijl heeft van een roman en nauwkeurig gedocumenteerd is, stelt de sociale en seksuele gewoonten van het negentiende-eeuwse Frankrijk aan de kaak en brengt de wilskrachtige en fascinerende Louise Colet op weergaloze wijze tot leven.
Francine du Plessix Gray is de schrijfster van onder meer Lovers and Tyrants en Soviet Women. Ze schrijft regelmatig bijdragen voor The New Yorker en The New York Review of Books.