J.M.A. Biesheuvel (geboren in 1939 te Schiedam) ging als gymnasiast naar zee, en heeft ook na zijn rechtenstudie aan de Leidse universiteit een tijdlang gevaren. Daarna werkte hij bij het Europese Vertalingencentrum aan de Technische Universiteit te Delft en bij de bibliotheek van het Vredespaleis te Den Haag. Thans is hij deeltijdmedewerker van het Academisch Ziekenhuis te Leiden. In 1972 verscheen In de bovenkooi, zijn eerste verhalenbundel, die hem onmiddellijk een geheel eigen plaats verschafte in de Nederlandse literatuur. Inmiddels heeft hij veertien boeken op zijn naam staan, en kan hij met recht een van onze meest geliefde schrijvers worden genoemd.
"Een overtollig mens', het titelverhaal van deze nieuwe bundel, beschrijft de eenzaamheid en de angst van een jonge academicus, Johan Knipperling. Hij wil graag bij de mensen horen, maar wordt uitgestoten. Zelf kan hij geen liefde uitstralen. Hij woont op zolder bij een lood-gietersfamilie, maar de man, vrouw en kinderen bemoeien zich niet met hem, zodat hij bijkans gek wordt van eenzaamheid. Knipperling werkt als natuurkundige op een ziekenhuis en is alleen daardoor al een eenling, een eenzame, want medici hebben liever niet met natuurkundigen te maken. Het verdriet, de angst en de hulpeloosheid van de jonge Knipperling komen op verschillende manieren naar voren. Het einde van het verhaal lijkt min of meer gelukkig, maar er zit toch een gemene angel in.
Naast het titelverhaal zijn in de bundel nog vier kortere verhalen opgenomen: 'Een Job van onze tijd', 'Hoe bestaat het!', 'De lezing', 'De klok'.