- maar tegelijkertijd houden psychiaters zich ook met de psychologische, pedagogische, sociale en cultuurfilosofische aspecten van geestelijke stoor-nissen bezig. Het lijkt erop dat de psychiatrie aan een chronische identiteitscrisis lijdt. De wortels van deze professionele identiteitsproblematiek zijn te vinden in de periode 1870-1920 toen het vak psychiatrie vorm kreeg en zich vestigde in de Nederlandse maatschappij.

In dit boek wordt beschreven hoe de moderne psychiatrie ontstond, waar de cerste psychiaters werkten en wat zij deden, welke ambities zij koesterden, hoe zij hun vak legitimeerden en hun beroepsdomein uitbreidden, en met welke problemen zij worstelden. De auteurs laten zien dat er nauwe verbanden bestonden tussen de al dan niet wetenschappelijke kennis waarvan psychiaters gebruik maakten, hun beroepsbelangen, hun uiteenlopende werkplekken, de verschillende patiënten die zij behandelden en de maatschappelijke kaders waarin zij actief waren. Psychiaters bewogen zich in het spanningsveld tussen de druk van de moderniserende samenleving om afwijkend en storend gedrag te bestrijden en het streven om het lot van geesteszieken en andere gestoorde mensen te verbeteren. In maatschappelijk opzicht speelde de psychiatrie niet alleen een disciplinerende rol, maar zij weerspiegelde ook de op gang komende democratisering van de Nederlandse samenleving.

Jessica Slijkhuis studeerde in 1997 af in Cultuur- en Wetenschapsstudies en was tot 2007 verbonden aan de Faculteit der Cultuur- en Maatschappijwetenschap pen van de Universiteit Maastricht. Momenteel is zij sociaal entrepreneur. Harry Oosterhuis is sinds 1992 als docent geschiedenis verbonden aan de Faculteit der Cultuur- en Maatschappijwetenschappen van de Universiteit Maastricht.