Dé bloemlezing sinds 1939 Samensteller Victor E. van Vriesland schreef in het voorwoord van de eerste editie: 'Het doel van deze uitgave is, een samenhangend beeld te geven van de Nederlandse poëzie door alle tijden, sprekender dan een letterkundige geschiedbeschrijving dit zou kunnen doen.' Van Vriesland maakte drie edities van de Spiegel. In 1975 werd Hans Warren aangewezen als zijn opvolger, ook hij stelde drie edities samen. Hij zou de bloemlezing nog meer aanzien geven, hij slaagde in zijn streven 'de Nederlandse poëzie in al haar schakeringen van hermetisch werk tot en met light verse op haar mooist te tonen'. Al meer dan 65 jaar is de Spiegel van de moderne Nederlandse en Vlaamse dichtkunst zoveel als een literaire erehemel. Vaak geïmiteerd, nooit geëvenaard. De Nederlandse dichtkunst beleeft stormachtige tijden. Des te meer reden voor een onafhankelijk en betrouwbaar overzicht. Dat wordt in de nieuwe editie van de Spiegel geboden. De bloemlezing met de langste geschiedenis blijkt óók de meest actuele. De jongste persoonlijkheden, de nieuwste poëzie krijgen uiteraard gepaste aandacht. Zo'n 450 dichters van Bertus Aafjes tot en met Joost Zwagerman worden met hun beste werk voorgesteld. Dichters uit héél ons taalgebied, auteurs uit Nederland en Vlaanderen, maar ook verrassende dichters uit Suriname, de eilanden in het Caribisch gebied, Indonesië. De coryfeeën van toen, nu en straks, maar dit is tevens de enige bloemlezing waarin je de poëtische talenten van Adriaan van Dis, Hella Haasse en Gerard Reve kunt ontdekken. Mario Molegraaf in zijn inleiding: 'Dit boek is mijn ode aan de dichtkunst, mijn pleidooi voor het mooiste literaire genre, mijn gids door en voor de Nederlandse poëzie. Gedichten zijn er niet voor dichters, niet voor bloemlezers, maar voor lezers. Zij beslissen wie gelezen wordt, zij zijn dat spiegeltje, spiegeltje aan de wand.'