'Inleiding.
In veel Nederlandse steden en dorpen werd in de zeventiende eeuw begonnen met het bijhouden van dtb
(doop, - trouw en begraaf-) boeken. In uitzonderlijke gevallen was dat al in de zestiende eeuw, zoals in Amsterdam (1564) en soms was dat later in de achttiende eeuw. Het bijhouden van deze levensgebeurte-nissen kent een katholieke oorsprong, want het Concilie van Trente in 1563 verplichtte de parochiepriesters om doop- en huwelijksregisters aan te maken. Ook de protestantse kerken zijn hier mee begonnen.
Daarbij kon het zo zijn dat alle dopen en huwelijken in één boek werden bijgehouden, maar ook dat er aparte boeken werden bijgehouden voor de dopen of de huwelijken. Dat laatste is vaak het geval in grote dorpen en/of steden. Deze boeken, ook wel de retroacta genoenmd vormden in principe de bevolkingsadministratie
vóór de invoering van de Burgerlijke Stand in 1811. In Leerdam werd door de Hervormde (destijds de Neder-
duitsch Gereformeerde kerk) sinds 1622 een doopboek bijgehouden. Ook het trouwen werd door de kerklei-ders bijgehouden, ook alis dit met enkele hiaten.

In veel minder gevallen zijn er in Nederland ook begraafboeken (door de kerk) of gaardearchieven (door de overheid of lokale besturen) bijgehouden. (...).
In Leerdam hield de kerk vanaf 1698 ook bij welke mensen met een 'kleine beurs' begraven werden. (...).
Inn1975 is er van het begraafboek eennregister opgesteld, dat als leidraad is gebruikt voor deze publicatie.
Het boek bevat enkele hiaten, zo zijn er in de jaren 1742, 1749 en 1788 geen notities gemaakt, maar wordt in de boeken achter de overledenen alleen maar het desbetreffende overlijdensjaar gemeld.