De Atjeh-oorlog werd bij verschijnen in 1969 geroemd als een uiterst boeiend, wetenschappelijk verantwoord boek over een oorlog, die zowel Nederlandsch-lndië als Nederland en af en toe zelfs heel Europa in opschudding bracht – de grootste oorlog die Nederland ooit heeft gevoerd. Over zijn Atjeh-boek heeft Paul van 't Veer zelf gezegd: 'Ik meen te hebben bewezen dat de Atjeh-oorlog een doelbewuste provocatie is geweest, dat men eigenlijk van vier Atjeh-oorlogen moet spreken in plaats van één, dat deze vier tijdperken samenhangen met politieke en sociale veranderingen in Nederland, dat de Atjeh-oorlog voor Nederland het tijdperk van het imperialisme in- en uitluidde en dat Van Heutz een veel gecompliceerder figuur was dan wel eens werd gedacht.'

Paul van 't Veer (1922-1979) was sinds 1945 journalist in Indonesië, New York, Amsterdam. Hij schreef veel reisreportages en tijdschriftartikelen, waarvan een aantal is gebundeld in De strijdlustige amateur (1973). Behalve De Atjeh-oorlog schreef Paul van 't Veer een groot aantal boeken over historische en buitenlandspolitieke onderwerpen. Daartoe behoren biografieën van Daendels en Soekarno. In samenwerking met dr. W. Drees sr. verzorgde hij in 1972 diens documentaire biografie Drees, neerslag van een werkzaam leven. Een door van 't Veer geannoteerde selectie uit Multatuli's Liefdesbrieven verscheen in de reeks Privé Domein van De Arbeiderspers.