In één koop met het boek De Luchtstrijd om Indië dec. 1941-mrt. 1942 voor €30,- (zie andere advertentie)

De luchtstrijd rond Borneo beschrijft de acties door de Nederlands-Indische luchtmacht
(MLKNIL) gevoerd tegen de Japanse invasiestrijdkrachten die in de periode december
1941 tot februari 1942 achtereenvolgens het toenmalige Brits Borneo, Tarakan, Oost-Borneo en West- en Zuid-Borneo aanvielen. Voorafgaand aan deze beschrijving wordt een uiteenzetting gegeven van het beleid en de plannen van de MLKNIL en de historische achtergronden daarvan, alsmede van de personele, materiële en organisatorische opbouw van deze luchtmacht in de periode 1936 tot en met 1941. Tegen de achtergrond hiervan worden in het slothoofdstuk de bereikte resultaten geanalyseerd en wordt bezien hoe het kwam dat de MLKNIL- ondanks op zich goede bombardementsresultaten-de luchtstrijd verloor.

Conform uit de jaren twintig daterende uitgangspunten voor de verdediging van Nederlands-Indië, concentreerde het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger zich voor wat betreft de verdediging van de eilanden buiten Java op Borneo en het voor de oostkust daarvan gelegen kleine eiland Tarakan. Beide eilanden waren strategisch van groot belang vanwege de oliewinning en -raffinage op verschillende plaatsen in Brits Borneo, te Tarakan en rond Balikpapan en Samarinda in Nederlands Oost-Borneo. Die olie hadden de Japanners nodig om hun veroveringsoorlog in de Pacific te kunnen voortzetten. Bezit van de havens en vliegvelden op Tarakan en Borneo maakte de weg vrij voor een verdere Japanse opmars naar Java. De bommenwerpers en jachtvliegtuigen van de MLKNIL vormden het voornaamste verdedigingsmiddel en de uitkomst van de luchtstrijd was van grote invloed op het verdere verloop van de strijd om Nederlands-Indië.