Een kring van mensen, bijeen om het leven en hun geloof in God te vieren. Dat gebeurt elke week, elke dag, op allerlei plaatsen en op allerlei manieren. In een grote, pontificale kerk met een groot zangkoor of een enthousiast jongerenkoor met veel slagwerk. Of in een kleine kapel in een ziekenhuis of een gevangenis, waar je zo'n uur even je problemen niet alleen hoeft te dragen. Of ergens in de hal van een school, waar wat mensen uit een nieuwbouwwijk wat nieuws beginnen. Sommige teksten in dit boek zijn geschreven voor liturgie in een grote kerk, meestal met jongerenkoor. De meeste voor een meer intieme vorm van liturgie, in een nieuwbouwwijk in Enschede. Ze zijn hier verzameld en geschikt gemaakt voor meer algemeen gebruik. De meeste melodieën zijn eenvoudig en vereisen geen groot geschoold koor. Een klein groepje voorzangers of een solist en de begeleiding van een orgel of piano, dat is voldoende. Heel wat liederen kun je ook gewoon samen zingen. Een aantal teksten is van nieuwe melodieën voorzien door Richard Bot, Chris Fictoor en Jan Vermulst. Los van dit boek zijn ook hun begeleidingen bij de liederen uitgegeven. Ik wil ze van harte aanbevelen. Ze vormen een onlosmakelijk geheel met de zangmelodieën; ze geven er een eigen, vaak verrassende klankkleur aan. De teksten zijn hier losgemaakt van de vieringen waar ze voor geschreven zijn. Soms heb ik iets van de oorspronkelijke context verduidelijkt: een bijbeltekst, een paar zinnen die als toelichting kunnen dienen. Ze kunnen zo dienen als fragmenten voor de collage die een liturgieviering, eucharistie of anderszins, kan zijn. Want dat is de bedoeling van dit boek: dat ermee gewerkt wordt door mensen die van een viering iets goeds willen maken. Veel mensen ben ik dank verschuldigd: leden van koren en liturgische werkgroepen die me aanmoedigden om de teksten te schrijven, deelnemers aan vieringen die erop reageerden. Jeroen de Wit voorzag eerdere versies van de teksten van inspirerend commentaar en moedigde me aan de teksten te laten uitgeven. Maar de meeste dank gaat uit naar Miriam van der Drift, en wel om veel meer dan haar aanmoedigingen en haar hulp bij de afwerking van het manuscript: zij laat me dagelijks beseffen wat nabij zijn kan betekenen.