Met de levensverhalen van zeven spraakmakende winnaars wordt de ontwikkeling van 200 jaar Prix de Rome in Nederland beschreven. De Prix de Rome, in 1808 door Lodewijk Napoleon in Nederland ingesteld, kent een bewogen geschiedenis. Mede aan de hand van juryrapporten, briefwisselingen en verhalen van nog levende prijswinnaars wordt daar een fascinerend beeld van geschetst. Zo joeg de schilder Jan Sluijters de Prix de Rome-jury tegen zich in het harnas met zijn vrijzinnige kunst en verkoos hij bovendien het ‘verderfelijke’ Parijs boven het ‘antieke’ Rome voor zijn werkperiode. Architect Van Eesteren vond op zijn beurt dat de Rijksakademie het contact met de bouwpraktijk geheel verloren had. Recent was er nog het incident rond een gestolen werk van Agata Zwierzynska, waar een liefdesgeschiedenis aan ten grondslag lag. Deze persoonlijke en tot de verbeelding sprekende verhalen schetsen het roemruchte heden en verleden van de prijs.
De meest genereuze prijs voor kunstenaars en architecten
Het verhaal van kunstenaars en architecten, de ontwikkeling van het kunstenaarschap en de betekenis van de Prix de Rome voor een prijswinnaar wordt in een historische context geplaatst. Het boek bevat tevens een overzicht van alle prijswinnende kunstenaars en hun werk.
200 jaar Prix de Rome, geschreven door vooraanstaande kunsthistorici en rijk geïllustreerd, geeft een compleet beeld van de fascinerende geschiedenis van de bekendste kunstprijs van Nederland.