Dominee aan het Stalingradfront van Joh.G. Veenhof is een aanklacht tegen mensen die in hun politieke waanzin duizenden en nog eens duizenden mensen de dood in hebben gejaagd.
Mannen, zonen, vaders en kinderen zijn in een oorlog gesleept. Vechtend in vele delen van de wereld, waar de Duitse soldaten de aanvankelijke successen met zeer hoge prijzen moesten betalen.
Honderdduizenden hebben met hun leven betaald.
Dit verhaal speelt zich af aan het front van Stalingrad. Een strijd die wreed, meedogenloos en barbaars is geweest. Mannen van Stalingrad zijn verraden door hun leiders. In de steek gelaten, moesten ze wel omkomen in de barre winter van negentientweeënveertig/drieënveertig. De ondergang van het Zesde Duitse Leger is het onderwerp geweest, dat de auteur heeft gekozen om het leed van de soldaten te beschrijven. Dit boek is dan ook geen heldendicht, maar beschrijft het lot van de mannen in de erbarmelijke omstandigheden. Dominee Jürgen Hentze, de hoofdpersoon, wordt bij een strafbataljon geplaatst, omdat hij zich met de Hitlerpolitiek niet kan verenigen.
Na een zwerftocht door Oost-Europa komt het verzorgingsbataljon in Stalingrad aan. Het verzorgen wil zeggen: lijken halen en begraven, onder de meest verschrikkelijke omstandigheden van de oorlog. Een oorlog die verloren wordt. Het Zesde Leger gaat in krijgsgevangenschap.
Een barre tocht door Rusland vangt aan. Een tocht, die bijna het gehele Zesde Leger opslokt. Slechts een zeer klein gedeelte van de soldaten die aan het Stalingradfront hebben gevochten, zullen terugkeren naar huis.
De rest....? Niemand weet waar ze zijn gebleven. Hun namen zijn voor altijd uitgewist. Ze zijn verraden en verkocht, opgeslokt in de oneindigheid van de Russische steppe. Het zesde Duitse leger is totaal uitgebloed en tot op het bot uitgemergeld.